ชีพจรของโลก

แผ่นดินไหวเกิดจากการปล่อยพลังงานอย่างกะทันหันในเปลือกโลก ซึ่งมักจะอยู่ตามแนวรอยเลื่อนที่แผ่นเปลือกโลกมาบรรจบกัน เมื่อแผ่นเปลือกโลกดันเข้าหากัน ความเครียดก็สะสมจนหินแตก และปล่อยคลื่นพลังงานที่เรารู้สึกว่าสั่นสะเทือนออกมา

โดยทั่วไปการวัดขนาดจะวัดโดยใช้มาตราส่วนขนาดโมเมนต์ (Mw) ซึ่งมาแทนที่มาตราส่วนริกเตอร์แบบเก่า โดยจะวัดพลังงานทั้งหมดที่ปล่อยออกมาจากแผ่นดินไหวโดยพิจารณาจากพื้นที่รอยเลื่อนที่เลื่อน ปริมาณการลื่น และความแข็งแกร่งของหิน

ขนาดวัดพลังงานที่ปล่อยออกมาจากแหล่งกำเนิดแผ่นดินไหว (เลขตัวเดียว) ความเข้มจะวัดแรงสั่นสะเทือนและความเสียหาย ณ ตำแหน่งเฉพาะ (แปรผันตามระยะทางจากศูนย์กลางแผ่นดินไหว) แผ่นดินไหวครั้งเดียวจะมีขนาดเดียวแต่มีค่าความรุนแรงต่างกันหลายค่า

แผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่ระดับความลึกตั้งแต่ใกล้พื้นผิวลงไปถึงประมาณ 700 กม. (435 ไมล์) แผ่นดินไหวระดับตื้น (0-70 กม.) ทำให้เกิดความเสียหายมากที่สุด แผ่นดินไหวระดับกลาง (70-300 กม.) และลึก (300-700 กม.) รู้สึกถึงพื้นที่กว้างกว่า แต่โดยทั่วไปจะสร้างความเสียหายต่อพื้นผิวน้อยกว่า

แผ่นดินไหวที่ตรวจจับได้ประมาณ 500,000 ครั้งเกิดขึ้นในแต่ละปีทั่วโลก ในจำนวนนี้ สามารถสัมผัสได้ประมาณ 100,000 ตัว และประมาณ 100 ตัวทำให้เกิดความเสียหาย โดยเฉลี่ยแล้ว จะเกิดแผ่นดินไหว M8+ หนึ่งครั้งต่อปี คือ 15-20 M7+ และประมาณ 150 M6+

วงแหวนแห่งไฟเป็นพื้นที่รูปเกือกม้ายาว 40,000 กม. รอบมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งเป็นที่ที่เกิดแผ่นดินไหวประมาณ 90% ของโลก เป็นที่ตั้งของภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ถึง 75% ของโลก และอยู่ตามแนวขอบเขตของแผ่นเปลือกโลกที่สำคัญหลายแผ่น

ปัจจุบันแผ่นดินไหวยังไม่สามารถคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำ นักวิทยาศาสตร์สามารถคำนวณความน่าจะเป็นของแผ่นดินไหวในอนาคตโดยอาศัยข้อมูลในอดีตและการติดตามข้อบกพร่อง แต่การระบุเวลาและตำแหน่งที่แน่นอนของแผ่นดินไหวนั้นยังคงเป็นไปไม่ได้

วาง ปกปิด และยึดไว้ วางมือและเข่าของคุณ คลุมไว้ใต้โต๊ะหรือโต๊ะที่แข็งแรง และจับไว้จนกว่าการสั่นจะหยุด อยู่ในบ้านถ้าคุณอยู่ข้างใน หากอยู่กลางแจ้ง ให้อยู่ห่างจากอาคาร ไฟถนน และสายไฟสาธารณูปโภค